<< Naar Pagina 7 < Vorig Artikel Volgend Arikel > Print Pagina
‘Het was mensonterend’
Vrachtwagenchauffeur Jan Grootjes zat vast in snikhete trein
BROEK OP LANGEDIJK – Een paar dagen na een avontuur - 24 uur vastgezeten in een snikhete treincoupe - kan Langedijker Jan Grootjes op ontspannen wijze over het voorval praten. In zijn nieuwe huis in Broek op Langedijk voerde de redactie een gesprek met Grootjes, die al 35 jaar achter het stuur zit van een grote vrachtwagen met aanhanger.

‘’Ik heb in al die jaren veel meegemaakt. Ik zal niet alles vertellen, maar in mijn beginperiode reed ik op een tankwagen waarmee ik vrijwel alle landen in Europa heb bezocht. Vooral de ritten naar de Oost-Europese landen waren een verschrikking aan de grens. De vernedering die je bij die landen als chauffeur moest ondergaan is met geen pen te beschrijven. Soms stond je drie dagen vast in een enorme file voor een grenspost. En als je dacht dat je er door heen kon moest je nog uren wachten totdat de papieren en de lading waren gecontroleerd. Dat is gelukkig allemaal verleden tijd, maar vergeten doe je dat nooit.’’

Snelle leerling

De vader van Jan Grootjes werkte al jaren als chauffeur bij de Waard Transport. ‘’Als kleine jongen mocht ik in de vakanties met hem mee. Altijd naar Italië. Ik vond het prachtig en ik wist dus al heel vroeg wat ik wilde worden: chauffeur op een grote auto en dan het liefst rijden naar het buitenland.'' Toen de in Noord-Scharwoude geboren en getogen Grootjes op 5 november 1981 zijn achttiende verjaardag vierde nam hij onmiddellijke autorijlessen. Het werd voor de rijinstructeur al snel duidelijk dat Jan een snelle leerling was en dat bleek wel toen in maart 1982 Jan zijn groot rijbewijs haalde. Dus alleen nog een baan zoeken en rijden maar. ‘’Naast tien jaar rijden op een tankwagen en gewerkt te hebben bij een sloopbedrijf, volgde nog een jaartje bij De Waard Transport en tien jaar bij Leeghwater in ’t Veld. Daarna werd ik min of meer gevraagd om bij De waard in dienst te komen. Mijn vader had daar heel lang gewerkt en men vond dat ook ik daar moest werken. Dat is nu alweer negen jaar geleden.’’

Week van huis

Elke week rijdt Jan Grootjes naar Italië en soms zelfs twee keer in de week. ‘’Het is prachtig werk. Je bent eigen baas, maar er zitten natuurlijk ook nadelen aan dit werk. Ik ben in het weekend op zaterdag en zondag thuis. In al die jaren zie je je vrouw erg weinig. Ik heb alle geboortes van de kinderen gemist en kon niet vaak naar verjaardagen, bruiloften of naar begrafenissen. Dat is de andere kant van dit beroep.’’ De ’24 uur snikhete treincoupé’ is iets dat in de afgelopen vijf jaar niet vaak voorgevallen. ‘’We rijden altijd met onze vrachtwagen naar het Duitse Freiburg. Daar gaan de auto’s op de trein. Meestal zo’n 22 stuks. De reis gaat dan naar het Italiaanse Novara. Normaal is dat een reis tussen de negen en elf uur. Het is een lijndienst met vrachtwagens om tijd te besparen en het is goed voor het milieu en de kosten te drukken.’’

Gestrand

De trein strandde al vrij snel en werd op een zijspoor gezet. Niemand kon de coupé verlaten omdat alles op slot was. ‘’Het was buiten tussen de 32 en 35 graden. We hadden geen eten en drinken en niemand van het treinpersoneel die om ons bekommerde. Zelfs de machinist was oost-Indisch doof. Je kon hem bereiken via een knop die je in moest drukken maar de man reageerde niet. Wel hoorden we via via dat er een draadbreuk en een wisselstoring was. Maar dat weet niemand. Op een andere baan scheurden de treinen ons voorbij. Op een gegeven liep iemand van de spoorwegen langs onze coupé. Ik bleef rammen op de ramen maar hij liep door met een wegwerpgebaar. Ongelofelijk. Ik had al contact met mijn werkgever en vertelde hem dat ik probeerde een raam in te slaan met een trappetje. Hij stond daar volledig achter en toen ik daar mee bezig was werden de sloten ontgrendeld en kregen we eten, drinken en fruit. Er was ook risico voor de lading. Ik had bederfelijke spullen bij me en bij een andere viel de koeling van zijn vrachtwagen uit. Al met al duurde deze treinreis maar liefst 24.3 uur en dan ben je blij als de wielen weer rollen.''


Vergroot Foto

Jan Grootjes, vrachtwagenchauffeur bij De Waard Transport zat 24 uur vast in een snikhete trein.

(Foto: Vincent de Vries/RM)

De vrachtwagen van Jan Grootjes op de trein.

(Foto: Jan Grootjes).

<< Naar Pagina 7 < Vorig Artikel Volgend Artikel > Print Pagina