<< Naar Pagina 2 < Vorig Artikel Volgend Arikel > Print Pagina
Ruiteren & Mennen uit zorgen over ruiterpaden PWN-gebied
BERGEN AAN ZEE - Stichting Ruiteren & Mennen in Nederland, dat recreatief buitenrijden met paarden bevordert, maakt zich ernstig zorgen over beheer en toegankelijkheid van ruiterpaden in door PWN beheerd gebied. Het in 2015 door PWN afgesloten ruiterpad maakt de overige ruiterpaden bij Bergen aan Zee volgens de stichting zo goed als ontoegankelijk voor haar doelgroep.

"Wegens wangedrag en oneigenlijk gebruik door mountainbikers, werd drie jaar geleden een uiterst belangrijke ruiterpadverbinding door PWN dicht gedaan", aldus een woordvoerder. "Dat asociaal gedrag loont, bleek ook hier want in plaats van handhavend op te treden werd door gebiedsbeheerder PWN het ruiterpad met bomen geblokkeerd en ruiters de toegang ontzegd. Ondanks alle commotie en zelfs vragen vanuit de politiek zijn er nu zelfs hekken geplaatst welke enkel door wandelaars te gebruiken zijn. PWN gaf in 2015 aan te gaan zoeken naar een vervangende oplossing, maar deze is er tot op heden niet gekomen. Het opgeheven ruiterpad met een lengte van 600 meter,dat parallel liep aan het fietspad van de Verspeyckweg bij Bergen aan Zee was voor ruiters de enige veilige verbinding met Bergen en de zuidelijk gelegen ruiterpaden. Nu deze essentiële verbinding als het ware eruit is geknipt, blijkt het onmogelijk om veilig hun paardenrondje van 11,1 kilometer te kunnen rijden door het zuidelijke duingebied. Willen ruiters dat toch doen, dan zit er niets anders op dan gebruik te maken van de berm van het Verspeyckweg-fietspad (circa 600 meter), of dat langs de N510 (2,2 kilometer). Beiden geen wenselijk situaties, die zeker bij zomerse drukte ongewenste en zelfs gevaarlijke situaties kunnen opleveren.Doordat nog maar weinig ruiters de zuidelijke ruiterpaden veilig kunnen bereiken, dreigen deze nu helemaal te vervagen in het duin."

"Ruiteren & Mennen maakt zich grote zorgen hierover. De kans bestaat namelijk dat PWN het weinige gebruik van de ruiterpaden onterecht gaat afdoen als dat er géén ambitie zou bestaat bij ruiters om te rijden in dit gedeelte van het duin, terwijl de oorzaak ligt in de toegankelijkheid. Het mag daarom nooit zo zijn dat de resterende 10,5 kilometer paden dan maar helemaal afgesloten of toebedelen gaan worden aan andere gebruikers. Ondanks dat bij alle ingangen van het Noord-Hollands Duinreservaat borden staan die recreanten een 'Hartelijk Welkom' heten, is de toegankelijkheid voor ruiters en menners op veel plaatsen in het duin slecht geregeld. Strandopgangen zijn vaak te stijl, te smal en mul, waardoor ze voor veel paarden niet te nemen zijn en blessures op de loer liggen. Daarbij komt dat menners bijna nergens het strand op kunnen door de toenemende aanwezigheid van hekken en andere afsluitingen. Toch moet er door ruiters en menners volop voor toegang betaald worden. Dit kan via een dag-of jaarduinkaart. Een jaarduinkaart voor wandelen en fietsen (ook mountainbiken) kost € 12,50 per jaar. Ruiters moeten zowat het drievoudige betalen, namelijk € 36,50 per jaar. Voor menners is het nog erger, want al kunnen en mogen zij op de smalle paden in het duin niet terecht, toch moeten zij naast de jaarkaart ook nog een vergunning aanvragen t.b.v. € 17,50 en in het bezit zijn van een koetsiersbewijs zo lezen we op de website van PWN. De hardnekkige fabel dat ruiterpaden duurder zouden zijn in onderhoud dan wandel-fiets of mountainbikepaden wordt door gebiedsbeheerders veelvuldig als excuus gebruikt. In het door PWN beheerde Nat. Park Zuid-Kennemerland is het op veel plaatsen eveneens droevig gesteld met de gesteldheid van de ruiterpaden en de gevaarlijke strandopgangen. Al bij al is het zachtjes gezegd verbazingwekkend dat het 'Warme Welkom' van PWN voor paardrijders een heel koud onthaal blijkt." Zie ook ruiterenenmennen.nl


Vergroot Foto

In het duin zijn hekken geplaatst welke enkel door wandelaars te gebruiken zijn. (Foto: Ruiterenenmennen.nl)

<< Naar Pagina 2 < Vorig Artikel Volgend Artikel > Print Pagina